«ن وَالقَلَمِ وَ ما یَسْطُرُونَ؛ سوگند به قلم و آنچه مینویسند.» ... به نام خداوند لوح و قلم - حقیقت نگار وجود و عدم - خدایی که داننده ی رازهاست - نخستین سرآغاز آغازهاست ... وبگاه پیک ایران با محوریت موضوعات مختلف در شبکه های اجتماعی بنا شده و هدف اصلی آن اشتراک گزاری اطلاعات برای استفاده شما عزیزان میباشد. ... مرحبا ای پیکِ مشتاقان بگو پیغام دوست / تا کنم جان از سرِ رَغبت فدای نام دوست! حافظ
در این قسمت به تعدادی از احادیث كه از معصومین)علیهم السلام،در مذمت فحش رسیده است، می پردازیم و بعضی از آنها را مورد بررسی قرار می دهیم.
ـ الامام الصادق) علیه السلام(: »اِحفَظ لِسانَك عَن خَبیثِ الكلامِ«
امام صادق)علیه السلام(: »زبان خود را از بیان كلمات زشت و ركیك محافظت كن«.
ـ الامام علی)علیه السلام(: »الفُحشُ وَ التَّفَحُّشُ لَیسا مِن الإسلامِ«
امام علی)علیه السلام(: »دشنام دادن و بد دهنی)یا دشنام شنیدن(از اسلام بدورند«.
ـ الامام باقر)علیه السلام(: » اِنَّ اللهَ یَبغِضُ الفاحِشَ المُتَفَحُّشَ«
امام باقر) علیه السلام(: »خداوند شخص ناسزاگوی بد دهن)یا دشنام شنو(را دشمن دارد«.
...
...
...
در این قسمت به تعدادی از احادیث كه از معصومین)علیهم السلام،در مذمت فحش رسیده است، می پردازیم و بعضی از آنها را مورد بررسی قرار می دهیم.
ـ الامام الصادق) علیه السلام(: »اِحفَظ لِسانَك عَن خَبیثِ الكلامِ«
امام صادق)علیه السلام(: »زبان خود را از بیان كلمات زشت و ركیك محافظت كن«.
ـ الامام علی)علیه السلام(: »الفُحشُ وَ التَّفَحُّشُ لَیسا مِن الإسلامِ«
امام علی)علیه السلام(: »دشنام دادن و بد دهنی)یا دشنام شنیدن(از اسلام بدورند«.
ـ الامام باقر)علیه السلام(: » اِنَّ اللهَ یَبغِضُ الفاحِشَ المُتَفَحُّشَ«
امام باقر) علیه السلام(: »خداوند شخص ناسزاگوی بد دهن)یا دشنام شنو(را دشمن دارد«.
ـ رسول الله)صلی الله علیه و آله(: »ایّاكُم وَ الفُحشَ ؛ فَاِنَّ اللهَ عَزَّوَجَلَّ لایُحِبُّ الفاحِشَ المُتَفَحِّشَ«
پیامبر خدا)صلی الله علیه و آله(: »از دشنامگویی بپرهیزید، زیرا خدای عزوجلّ ناسزاگوی بد دهن را دوست ندارد«
ـ رسول الله)صلی الله علیه و آله(: »الجَنَّهُ حَرامٌ عَلی كُلِّ فاحِشٍ ان یَدخُلَها«
پیامبر خدا)صلی الله علیه و آله(: »حرام است برشخص ناسزا گو كه وارد بهشت شود«
ـ رسول الله) صلی الله علیه و آله(: » ما كَانَ الفُحشُ فی شیءٍ قَطُّ اِلّا شانَهُ، وَ لا كانَ الحَیاءُ فی شیءٍ قَطُّ الّا زانَهُ«
پیامبر خدا)صلی الله علیه و آله(: »زشت گویی)و زشت كرداری(هرگز در چیزی نبود مگر اینكه آن را عیبناك گردانید و شرم و حیا هرگز در چیزی نبود مگر اینكه آن را آراست«.
ـ الامام علی)علیه السلام(: »اَسفَهُ السُّفَهاءِ المُتَبجِّحُ بِفُحشِ الكَلامِ«
امام علی)علیه السلام(: »نابخردترین نابخردان، كسی است كه به دشنامگویی افتخار كند«
ـ الامام علی)علیه السلام(: »مَن افحَشَ شفا حُسّادَهُ«
امام علی)علیه السلام(: »كسی كه دشنام دهد دل حسودانش را خنك گرداند«
ـ الامام صادق)علیه السلام(: »مَن خافَ النّاسُ لِسانَهُ فهُوَ فی النّارِ«
امام صادق)علیه السلام(: »هركس كه مردم از زبانش بترسند او در آتش است«
ـ الامام الصادق)علیه السلام(: »مِن عَلاماتِ شِركِ الشَّیطانِ الذی لایَشُكَّ فیهِ ان یكونَ فحّاشاً لایُبالی ما قالَ و لا ما قیلَ فیهِ«.4
امام صادق)علیه السلام(: »یكی از نشانه های شریك شیطان كه تردیدی در آن نیست، این است كه شخص دشنامگوی باشد و باكی نداشته باشد كه چه گوید و چه شنود«.
ـ رسول الله)صلی الله علیه و آله(: »اِنَّ مِن شَرِّ عِبادِ اللهِ مَن تُكرَهُ مجالستَهُ لِفُحشِهِ«
پیامبر خدا)صلی اله علیه و آله(: »یكی از بدترین بندگان خدا كسی است كه به سبب بدزبانی و دشنامگوییش، همنشینی با او ناخوشایند باشد«.
ـ رسول الله)صلی الله علیه و آله(: »اِنَّ مِن شَرِّ الناسِ مَن تَرَكَهُ الناسُ اتِّقاءَ فُحشِهِ«
پیامبر خدا)صلی الله علیه و آله(: »از بدترین مردمان كسی است كه مردم، از ترس ناسزاگویی او، وی را ترك كنند«.
ـ الامام الصادق)علیه السلام(: »البَذاءُ مِن الجَفاءُ وَ الجَفاءُ فی النّارِ«
امام صادق)علیه السلام(: »بدزبانی از بی ادبی است و بی ادبی در آتش می باشد«.
ـ الامام علی)علیه السلام(: »مِنَ الفُحشِ كَثرَهُ الخُرقِ«
امام علی)علیه السلام(: »خشونت و بدخویی زیاد، از جملة زشتیها است«.
ـ الامام باقر)علیه السلام(: »سِلاحُ اللِّئامِ قَبیحُ الكَلامِ«
امام باقر)علیه السلام(: »حربة فرومایگان زشتگویی است«.
ـ الامام زین العابدین)علیه السلام(: »مَن رَمی النّاسَ بما فیهم رَمَوهُ بما لَیسَ فیهِ«
امام زین العابدین)علیه السلام(: »هر كه از عیبهایی كه مردم دارند سخن بگوید، مردم عیبهایی را كه ندارند به او نسبت دهند«
ـ رسول الله)صلی الله علیه و آله(: »اِذا نَسَبَكَ رَجُلٌ بما یَعلَمُ مِنكَ فلاتَنسِبهُ بما تَعلَمُ مِنه، فَیكونَ أجرُ ذلك لك وَ وَبالُهُ عَلَیهِ«
پیامبر خدا)صلی الله علیه و آله(: »هرگاه كسی از تو چیزی می داند و آن را به تو نسبت داد، تو آنچه را از او می دانی به وی نسبت مده)و اظهار مكن(تا ثواب این كار از آنِ تو باشد و گناهش از آنِ او«