گويند: كافرى از حضرت ابراهيم (ع) طعام خواست .

حضرت ابراهيم (ع)گفت: اگر مسلمان شوى، تو را مهمان كنم و طعام دهم . كافر رفت .

خداى عزوجل وحى فرستاد كه اى ابراهيم!ما هفتاد سال است كه اين كافر را روزى مى‏دهيم و اگر تو يك شب، او را غذا مى‏دادى و از دين او نمى‏پرسيدى، چه مى‏شد؟

حضرت ابراهيم (ع) در پى آن كافر رفت و او را باز آورد و طعام داد .

كافر گفت: چه شد كه از حرف خود، برگشتى و پى من آمدى و برايم سفره گستردى؟

حضرت ابراهيم (ع) ماجرا را بازگفت .

كافر گفت: (( اگر خداى تو چنين كريم و مهربان است، پس دين خود را بر من عرضه كن تا ايمان بياورم و مسلمان شوم.))