عبيد الله بن عبد الله دهقان گويد:
دَخَلْتُ عَلی أبی الحَسَنِ الرِّضا علیه السّلام فقالَ لِی: ما مَعنی قُولِهِ ]وَ ذَکَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّی[؟ قُلْتُ: کُلَّما ذَکَرَ اسمَ رَبِّهِ قامَ فَصَلَّی، فَقالَ لِی: لَقَدْ کَلَّفَ اللهُ عَزَّوَجَلَّ هذا شَطَطاً، فَقُلْتُ: جُعِلْتُ فِداکَ، فَکَیفَ هُو؟ فَقالَ: کُلَّما ذَکَرَ اسْمِ رَبِّهِ، صَلَّی عَلی مُحَمَّدٍ وَآلِهِ؛

خدمت امام رضا علیه السّلام رسیدم، حضرت از معنی آیه :
 وَ ذَکَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّی
 پرسیدند؟
گفتم: یعنی: هرگاه خدای متعال را بخاطر آورد، برخاست و نماز خوانَد. حضرت فرمودند:
در این صورت حق تعالی بنده اش را به سختی انداخته است!
 عرض کردم:
فدای شما شوم، پس معنی این آیه چیست؟
حضرت فرمودند:
 هرگاه خدای متعال را یاد کند، بر محمد و آل محمد علیهم السلام صلوات فرستد.


 اصول کافي، ج2، ص494