در روز عاشورا پس از آن که عمر بن سعد اولین تیر را به سوی سپاه امام حسین علیه السلام پرتاب کرد و آتش جنگ بر افروخته شد، تیرهای سپاه دشمن همچون باران بر سر یاران امام بارید و پس از مدتی، تعداد زیادی از یاران امام به شهادت رسیدند.
در آن هنگام، امام دست بر محاسن خود گرفت و فرمود: خشم و غضب خداوند زمانی بر یهودیان شدت گرفت که برای خداوند فرزندی قائل شدند و گفتند: عُزیر پسر خداست و زمانی بر گروه نصارا شدت گرفت که خداوند را یکی از سه خدای خود دانستند و غضب او زمانی بر طایفه مجوس شدت یافت که از عبادت خدا دست برداشتند و به پرستش خورشید و ماه پرداختند و اکنون نیز غضبش شدت یافته است بر مردمانی که دست به دست یکدیگر داده و برای کشتن پسر پیامبر خود آماده شده اند.
با این حال، به خدا سوگند، پیشنهاد این مردم را نمی پذیرم و هرگز با یزید بیعت نمی کنم تا با چهره آغشته به خون به ملاقات خداوند بشتابم.

منابع:
لهوف سید بن طاووس، ص 126.