خوشا گریه نه این گریه !!

خوشا گریه یعقوب ، که نور بصرش رفت ، چو روزی پسرش رفت ...

خوشا قصه یعقوب !!
که گرگان بیابانی و پیراهن خونین عزیزش همه کذب است ...

خوشا چاه !!
همان چاه که یوسف به سلامت ز درش باز درآمد
و نه یک قطره ی خون ریخت در آنجا
و نه انگشت کسی گم شده آنجا
و کنارش نه تلی بود نه تپه !!
وَ یعقوب ندیده است دمی یوسفِ در چاه ...

خوشا قصه یعقوب !!
که گودال ندارد
وَ آه از دل آن خواهر غم دیده که از روی تلی دیده که «الشّمر ...»

عجب مجلس گرمی شده اینجا
همین کنج اتاقم که به جز من و به جز روضه ی ارباب کسی نیست
و انگار که عالم همه جمعند همینجا !
و انگار که این پنجره و فرش و در و ساعت و دیوار، گرفتند دمِ حضرت ارباب :
*حسین جان ...*