وَ قَالَ اميرالمومنين عليه السلام:
إِضَاعَةُ الْفُرْصَةِ غُصَّه
ضايع كردن فرصتها غصه دار است
بسياري از بزرگان از كمترين فرصتها، بيشترين استفاده را مي كردند.

مثلا : كتاب مهم" لمعه" كه طلاب در سال چهارم مي خوانند توسط "شهيد اول" در زندان نوشته ‏است
و يا آيت الله رى شهرى زمانى كه وزير اطلاعات بودند فاصله ي بين خانه‏ تا وزارتخانه را كه حدود يكساعت طول مي كشيد ، قرآن حفظ مي كردند؛ و در همين زمان ايشان كل قرآن را حفظ مي كنند.
و يا آزادگانى كه در زندانهاى عراق قرآن و نهج البلاغه و ... حفظ كرده ‏اند.
داستان :
مرحوم حاج شيخ نوالدين اشتي هم مباحثه مخصوص امام مي گفت:
حضرت امام(ره) ما و تعدادي از طلاب را به نهار دعوت كردند و ما پيشنهاد كرديم به جاي خوش آب و هوايي برويم و رفتيم به دليجان كه رسيديم ، ماشين خراب شد و ما پياده شديم . راننده و كمك راننده دست به كار شدند تا ماشين را درست كنند
امام(ره) براي تجديد وضو رفتند ؛ در اين فاصله براي سرگرمي عمامه هاي خود را باز مي كرديم و مي بستيم.
ايشان از اين كار بسيار ناراحت شد . يكي از دوستان گفت: آقا ، نه دعوت شما را مي خواهيم ، نه اين ناراحتي را .
امام فرمودند: دلم به حال شما مي سوزد كه چرا اين فرصتها را اينگونه از دست مي دهيد ، ميتوانستيد به جاي اين كار بي ثمر يك فرع فقهي مطرح كنيد و با يكديگر بحث كنيد .

منبع : كتاب اوقات فراغت در اسلام صفحه 128به نقل از جلوه هاي معلمي امام خميني(ره) صفحه 33