پیغامگیر حافظ:

رفته ام بیرون من از کاشانه خود غم مخور

تا مگر بینم رخ جانانه خود غم مخور

بشنوی پاسخ ز حافظ گر که بگذاری پیام

زان زمان کو باز گردم خانه خود غم مخور

...

...

...

پیغامگیر حافظ:

رفته ام بیرون من از کاشانه خود غم مخور

تا مگر بینم رخ جانانه خود غم مخور

بشنوی پاسخ ز حافظ گر که بگذاری پیام

زان زمان کو باز گردم خانه خود غم مخور

پیغامگیر سعدی:

از آوای دل انگیز تو مستم

نباشم خانه و شرمنده هستم

به پیغام تو خواهم گفت پاسخ

فلک گر فرصتی دادی به دستم

پیغامگیر باباطاهر:

تلیفون کرده ای جانم فدایت

الهی مو به قربون صدایت

چو از صحرا بیایم,نازنینم

فرستم پاسخی از دل برایت

پیغامگیر فردوسی:

نمیباشم امروز اندر سرای

که رسم ادب را بیارم به جای

به پیغامت ای دوست گویم جواب

چو فردا برآید بلند آفتاب

پیغامگیر خیام:

این چرخ فلک, عمر مرا داد به باد

ممنون توام که کرده ای از من یاد

رفتم سرکوچه, منزل کوزه فروش

آیم چو به خانه, پاسخت خواهم داد

پیغامگیر منوچهری:

از شرم, به رنگ باد باشد رویم

در خانه نباشم که سلامی گویم

بگذاری اگر پیام, پاسخ دهمت

زان پیش که همچو برف گردد رویم

پیغامگیر مولانا:

بهر سماع از خانه ام, رفتم برون رقصان شوم

شوری برانگیزم به پا خندان شوم, شادان شوم

برگو به من پیغام خود هم نمره و هم نام خود

فردا تورا پاسخ دهم, جان تورا قربان شوم!