نکته اول: بزرگترین مانعی که باعث می شود افراد نتوانند شب قدر را درک کنند، حقوقی است که نسبت به هم دارند. این حقوق باعث می شود افراد نتوانند خیراتی که از جانب آقا امام زمان است را درک کنند. بنابراین اولین کار حلال کردن همدیگر است.

نکته دوم: همه در شب قدر بخواهیم خدا ما را با قرآن محشور گرداند و همیشه سرِ سفره قرآن باشیم و ما را از قرآن جدا نکند، البته قرآنی که با اهل بیت همراه است نه قرآنِ جدای از اهل بیت. اگر این فضا برایمان ایجاد شد تصمیم بگیریم آنچه از قرآن یاد می گیریم در خودمان نگه نداریم، ضمن عمل به آنچه می دانیم، هرکس خودش را مقید کند به آموزشِ آنچه از قرآن بلد است.

نکته سوم: وقتی واردِ حوزه آموزش می شوید، تازه در می یابید که باید به دانسته هایتان عمل هم کنید زیرا آن هنگام است که در می یابید که بدون عمل حرفتان در دلِ هیچ کس نفوذ پیدا نمی کند. آنگاه به خودتان نهیب می زنید که «چگونه از بقیه انتظار داری حرفت را بشنوند در حالی که خودت اینگونه هستی!».

نکته چهارم: مهمترین اصل در شب قدر، بیعت با امام زمان (عج) است. از طریق امام زمان خیرات را دریافت کنیم.
 خدایا دستمان را بگیر تا قدرشناس قرآن و ائمه باشیم.