در جوشن كبير يك عبارتی هست كه مي گوييم

" يا كٓريمٓ الصَّفْح "

معنايش بسيار جالب است : زماني یك کسی ما را می بخشد اما یادش نمیرود که فلان خطا رو کرديم و همیشه یك جوری نگاهمان می کند که ما می فهميم هنوز یادش نرفته یك جورایی انگار که سابقه بد ما را مدام به یادمان می آورد .

ولی یك وقتی، یك کسی ما را می بخشد و یک طوری فراموش می کند انگار نه انگار که ما خطایی رو مرتکب شديم اصلا هم به رويمان نمی آورد . به این نوع بخشش میگن صَفح.

و خدای ما اینگونست...
از صمیم قلب می گویم

يا كٓريمٓ الصَّفْح ، در بدترین ما آنقدر خوبی هست
و در بهترین ما آنقدر بدی هست
که هیچ یک از ما را شایسته نیست
که از دیگران عیب جویی کنیم
 
ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﯾﺎﺩ ﺩﺍﺩ...
ﺍﮔﺮ ﻗﻀﺎﻭﺕ ﻧﺎﺩﺭﺳﺘﯽ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﮐﺴﯽ ﺑﮑﻨﻢ...
دنيا ﺗﻤﺎﻡ ﺗﻼﺷﺶ ﺭﺍ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﺗﺎ ﻣﺮﺍ ﺩﺭ ﺷﺮﺍﯾﻂ ﺍﻭ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﻫﺪ...
ﺗﺎ ﺑﻪ ﻣا ﺛﺎﺑﺖ ﮐﻨﺪ...
ﺩﺭ ﺗﺎﺭﯾﮑﯽ ﻫﻤﻪ ﻣﺎ ﺷﺒﯿﻪ ﻫﻤﺪﯾﮕﺮﯾﻢ...