امام زین العابدین(ع) فرمودند:

امام حسن مجتبی علیه السلام عابدترین، زاهدترین و بافضیلت ترین مردم زمانش بود. هميشه پياده به سفر حج ميرفت و چه بسا با پاى برهنه این مسیر را می پیمود. هميشه هنگامی که ياد مرگ، ياد قبر، ياد قيامت وياد گذشتن از صراط ميكرد، ميگريست و هنگامی که به نماز مي ايستاد، در برابر خدا لرزه بر اندامش مى‏ افتاد و چون ياد بهشت و دوزخ مى ‏افتاد همچون مارگزيده پريشان ميشد.


أمالي صدوق ص 179




تاريخ : جمعه 12 تیر 1394 | 02:42 | نويسنده : peykiran | ارسال نظر(0)
💬 نظرات کاربران
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران