سلام و صلوات خدا بر ابالحسن علی بن ابیطالب علیه السلام که فرمودند:

خداوند بندگانش را، با نماز و زكات و تلاش در روزه‏ دارى، حفظ كرده است،

تا اعضا و جوارحشان آرام
و ديدگانشان خاشع
و جان و روانشان فروتن
و دل‏هايشان متواضع باشد، كبر و خودپسندى از آنان رخت بربندد،

 چرا كه در سجده،
بهترين جاى صورت را به خاك ماليدن، فروتنى آورد

و گذاردن اعضاء پر ارزش بدن بر زمين، اظهار كوچكى كردن است.
و روزه گرفتن، و چسبيدن شكم به پشت، عامل فروتنى است
و پرداخت زكات، براى مصرف شدن ميوه ‏جات زمين و غير آن، در جهت نيازمنديهاى فقرا و مستمندان است.
 به آثار عبادات بنگريد كه چگونه شاخه ‏هاى درخت تكبّر را در هم مى‏ شكند و از روييدن كبر و خودپرستى جلوگيرى مى‏ كند !

 خطبه۱۹۲. ترجمه نهج البلاغه ، مرحوم دشتی